Wat is duurzaam beleggen, investeren of sparen?

Een financieel product is duurzaam wanneer er rekening wordt gehouden met de rechtstreekse of onrechtstreekse impact van het product op zowel het milieu, de maatschappij en de economie, alsook met aspecten van deugdelijk bestuur. Dat wil zeggen dat de bedrijven, landen of projecten die met het geld van een duurzaam product worden gefinancierd (via kredieten of beleggingen), steeds beoordeeld worden op hun impact op het milieu en op de maatschappij. Ook de manier waarop een bedrijf of land wordt bestuurd, telt mee.

Er bestaat echter geen eenduidige definitie over wat nu precies ‘duurzaam’ of ‘maatschappelijk verantwoord’ sparen, investeren en beleggen is. Wat duurzaam of maatschappelijk verantwoord is, wordt immers niet door iedereen op dezelfde manier ingevuld. Daarnaast is wat heden maatschappelijk aanvaardbaar is, dat misschien niet meer binnen 20 jaar of omgekeerd.

Om toch een houvast te bieden heeft Febelfin een richtlijn uitgewerkt, die de minimale vereisten vastlegt waaraan een spaarproduct, een beleggingsinstrument of een krediet moet beantwoorden opdat het op een authentieke manier het etiket ‘duurzaam’ zou dragen.

De richtlijn vertrekt van enkele belangrijke principes:

  1. Duurzame producten mogen in geen enkel geval leiden tot investeringen in de wapenindustrie. Ook kunnen geen laakbare praktijken financieel worden ondersteund, bijvoorbeeld kinderarbeid.
  2. Duurzame producten kunnen controversiële activiteiten/producten financieren (bijvoorbeeld kernenergie), maar dan moet de aanbieder wel in alle openheid uitleggen waarom hij meent dat die financiering een duurzaam karakter heeft.
  3. Transparantie over de manier waarop het geld besteed wordt, is een kernvoorwaarde van de duurzame producten waar de richtlijn van Febelfin het over heeft. De belegger of spaarder moet te allen tijde kunnen weten wat er met zijn geld gebeurt. Beheerders van duurzame producten moeten op een duidelijke en verstaanbare manier uitleggen volgens welke strategie ze hun duurzaam financieel product samenstellen en beheren, en hoe ze de kwaliteit ervan garanderen. Ze moeten ook in detail tonen wat er met het geld van het financieel product gebeurt. Daarnaast moet een externe partij de strategie op gezette tijden aan de werkelijkheid toetsen.
  4. De spaarder of belegger kan op basis van de door de aanbieder verschafte informatie op een doordachte manier beslissen of het product dat voorligt aansluit bij zijn persoonlijke opvattingen.

Naast de zogeheten ‘extra-financiële’ elementen wordt uiteraard ook rekening gehouden met financiële en economische maatstaven. Het is immers essentieel dat het duurzaam product ook financieel gezond is.